Metronidazol CAS 443-48-1

Metronidazol CAS 443-48-1 jest powszechnie stosowanym antybiotykiem, należącym do klasy nitroimidazoli. Jest często stosowany w leczeniu infekcji żołądkowo-jelitowych, a także rzęsistkowicy i lambliozy oraz amebiazy, które są zakażeniami pasożytniczymi. Metronidazol CAS 443-48-1 jest stosowany jako antybiotyk od kilku dziesięcioleci, z dodatkowymi właściwościami przeciwpasożytniczymi, które odróżniają go od wielu innych leków przeciwbakteryjnych, umożliwiając leczenie szerokiej gamy infekcji. Jest dostępny w postaci kapsułek, tabletek i preparatów miejscowych oraz w postaci czopków do leczenia różnych infekcji.

Metronidazol CAS 443-48-1 jest jednym z głównych leków stosowanych w leczeniu zakażeń bakteriami beztlenowymi, zakażeniami pierwotniakowymi i zakażeniami bakteriami mikroaerofilnymi. Jest cytotoksyczny dla fakultatywnych mikroorganizmów beztlenowych.
Metronidazol CAS 443-48-1 jest zatwierdzony przez FDA do leczenia zakażeń pierwotniakowych, takich jak Trichomoniasis vaginalis, Entamoeba histolytica, Giardia lamblia, blastocysty i Balantidium coli. Jest również zatwierdzony przez FDA do leczenia zakażeń bakteryjnych beztlenowych wywołanych przez gatunki Bacteroides, gatunki Fusobacterium, gatunki Clostridium, Gardnerella vaginalis, Helicobacter pylori, gatunki Prevotella, gatunki Porphyromonas i Biophilia Wadsworth.[1] Nic więc dziwnego, że metronidazol jest powszechnie akceptowany i zatwierdzony przez FDA do leczenia szerokiego zakresu zakażeń: amebiazy jelitowej, amebiazy wątroby, posocznicy bakteryjnej, zakażeń kości i stawów, zakażeń ośrodkowego układu nerwowego (OUN) (zapalenie opon mózgowych i ropień mózgu), zapalenia wsierdzia, zakażeń ginekologicznych (zapalenie błony śluzowej macicy, ropień jajowodowo-jajnikowy, bakteryjne zapalenie pochwy), zakażeń wewnątrzbrzusznych, zakażeń dolnych dróg oddechowych, zakażeń skóry oraz profilaktyki chirurgicznej (operacje jelita grubego).
Metronidazol miejscowy jest wskazany w przypadku trądzika różowatego. Jest stosowany dopochwowo w przypadku bakteryjnego zapalenia pochwy
Metronidazol ma również zastosowania niezgodne z przeznaczeniem w leczeniu innych schorzeń i zakażeń, w tym balantydiozy, zakażeń ran po ugryzieniu, ugryzień zwierząt i ludzi, Clostridioides (dawniej Clostridium difficile), choroby Leśniowskiego-Crohna, leczenia pooperacyjnego, przetok okołoodbytniczych, zakażeń Dietamoeba fragilis, lambliozy, eradykacji Helicobacter pylori, zapalenia przyzębia, zespolenia zbiornika jelitowego z odbytem (pouchitis) i tężca.
Metronidazol ma szybkie działanie bakteriobójcze przeciwko bakteriom beztlenowym, którego szybkość zabijania jest proporcjonalna do stężenia leku. Wykazano zależne od stężenia właściwości bakteriobójcze przeciwko Entamoeba histolytica i Trichomonas vaginalis. Ponadto zabija Bacteroides fragilis i Clostridium perfringens szybciej niż dawki lecznicze klindamycyny. Przenika również przez barierę krew-mózg.

Poinformuj lekarza, jeśli Ty lub Twoje dziecko cierpicie na zespół Cockayne'a (dziedziczna choroba powodująca wrażliwość na światło, przedwczesne starzenie się, brak przyrostu masy ciała i wzrostu oraz opóźniony rozwój). Lekarz prawdopodobnie powie Ci, że Ty lub Twoje dziecko nie powinniście przyjmować metronidazolu.
Poinformuj swojego lekarza i farmaceutę, jeśli masz alergię na metronidazol, benznidazol, feksinidazol, secnidazol, tinidazol, inne leki lub którykolwiek ze składników preparatów metronidazolu. Poproś farmaceutę o listę składników.
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz następujący lek lub jeśli przestałeś go przyjmować w ciągu ostatnich dwóch tygodni: disulfiram.
Poinformuj swojego lekarza i farmaceutę, jakie leki na receptę i bez recepty, witaminy, suplementy diety i produkty ziołowe przyjmujesz lub planujesz przyjmować. Lekarz może musieć zmienić dawki leków lub uważnie monitorować Cię pod kątem skutków ubocznych.
Następujące produkty dostępne bez recepty lub ziołowe mogą wchodzić w interakcje z metronidazolem: cymetydyna. Pamiętaj, aby poinformować lekarza i farmaceutę o przyjmowaniu tego leku przed rozpoczęciem przyjmowania metronidazolu. Nie rozpoczynaj przyjmowania tego leku podczas przyjmowania metronidazolu bez omówienia tego z lekarzem.
Poinformuj lekarza, jeśli masz lub kiedykolwiek miałeś chorobę Leśniowskiego-Crohna, problemy z krwią lub chorobę nerek lub wątroby. Poinformuj również lekarza, jeśli masz infekcję drożdżakową lub schorzenie, które wpływa na mózg.
Poinformuj lekarza, jeśli jesteś w ciąży lub planujesz zajść w ciążę. Jeśli zajdziesz w ciążę podczas przyjmowania metronidazolu, skontaktuj się z lekarzem. Kobiety w ciąży zazwyczaj nie powinny przyjmować metronidazolu w pierwszym trymestrze (pierwsze 3 miesiące) ciąży.
Poinformuj lekarza, jeśli karmisz piersią lub planujesz karmić piersią. Jeśli przyjmujesz metronidazol podczas karmienia piersią, Twoje dziecko może otrzymać trochę metronidazolu w mleku matki. Jeśli karmisz piersią, lekarz może zalecić Ci odciąganie i wylewanie mleka podczas przyjmowania metronidazolu i przez 48 godzin po przyjęciu ostatniej dawki. Porozmawiaj z lekarzem o najlepszym sposobie karmienia dziecka podczas przyjmowania metronidazolu.
Nie pij napojów alkoholowych ani nie przyjmuj produktów zawierających alkohol lub glikol propylenowy podczas przyjmowania tego leku i przez co najmniej 3 dni po przyjęciu ostatniej dawki. Alkohol i glikol propylenowy mogą powodować nudności, wymioty, skurcze żołądka, ból głowy, pocenie się i zaczerwienienie twarzy, gdy są przyjmowane z metronidazolem.

Disulfiram
Reakcje psychotyczne zgłaszano u pacjentów uzależnionych od alkoholu, którzy stosowali metronidazol i disulfiram jednocześnie. Metronidazolu nie należy podawać pacjentom, którzy przyjmowali disulfiram w ciągu ostatnich dwóch tygodni.

Napoje alkoholowe
W przypadku spożycia napojów alkoholowych lub produktów zawierających glikol propylenowy w trakcie lub po leczeniu metronidazolem mogą wystąpić skurcze brzucha, nudności, wymioty, bóle głowy i zaczerwienienie twarzy.

Warfaryna i inne doustne leki przeciwzakrzepowe
Donoszono, że metronidazol nasila działanie przeciwzakrzepowe warfaryny i innych doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny, co powoduje wydłużenie czasu protrombinowego. Kiedy metronidazol CAS 443-48-1 jest przepisywany pacjentom stosującym ten rodzaj terapii przeciwzakrzepowej, należy uważnie monitorować czas protrombinowy i INR.

Lit
U pacjentów ustabilizowanych na stosunkowo wysokich dawkach litu, krótkotrwała terapia metronidazolem wiązała się ze wzrostem stężenia litu w surowicy, a w kilku przypadkach z objawami toksyczności litu. Stężenie litu i kreatyniny w surowicy należy zmierzyć kilka dni po rozpoczęciu stosowania metronidazolu, aby wykryć wszelkie wzrosty, które mogą poprzedzać kliniczne objawy zatrucia litem.

Busulfan
Zgłaszano, że metronidazol zwiększa stężenie busulfanu w osoczu, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka poważnej toksyczności busulfanu. Metronidazolu nie należy podawać jednocześnie z busulfanem, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Jeśli nie ma dostępnych alternatywnych metod leczenia dla metronidazolu, a jednoczesne podawanie z busulfanem jest konieczne ze względów medycznych, należy często monitorować stężenie busulfanu w osoczu i odpowiednio dostosować dawkę busulfanu.

Leki hamujące enzymy CYP450
Jednoczesne podawanie leków zmniejszających aktywność enzymów mikrosomalnych wątroby, takich jak cymetydyna, może wydłużyć okres półtrwania i zmniejszyć klirens osoczowy metronidazolu.

Leki indukujące enzymy CYP450
Jednoczesne podawanie leków indukujących mikrosomalne enzymy wątrobowe, takich jak fenytoina lub fenobarbital, może przyspieszyć eliminację metronidazolu, co może prowadzić do zmniejszenia jego stężenia w osoczu; zgłaszano również zaburzenia klirensu fenytoiny.

Interakcje leków/testów laboratoryjnych
Metronidazol może zakłócać niektóre rodzaje oznaczeń wartości chemii surowicy, takie jak aminotransferaza asparaginianowa (AST, SGOT), aminotransferaza alaninowa (ALT, SGPT), dehydrogenaza mleczanowa (LDH), trójglicerydy i heksokinaza glukozowa. Można zaobserwować wartości zerowe. Wszystkie testy, w których zgłoszono interferencję, obejmują enzymatyczne sprzęganie testu z utlenianiem-redukcją dinukleotydu nikotynoamidoadeninowego (NAD+ NADH). Interferencja wynika z podobieństwa pików absorbancji NADH (340 nm) i metronidazolu (322 nm) przy pH 7.

Wchłanianie
Dystrybucja metronidazolu w organizmie jest podobna zarówno w przypadku doustnych, jak i dożylnych form dawkowania. Po podaniu doustnym metronidazol jest dobrze wchłaniany, a szczytowe stężenia w osoczu występują po jednej do dwóch godzin od podania.
Stężenia metronidazolu w osoczu są proporcjonalne do podanej dawki. Doustne podanie 250 mg, 500 mg lub 2,000 mg powodowało szczytowe stężenia w osoczu wynoszące odpowiednio 6 mcg/ml, 12 mcg/ml i 40 mcg/ml. Badania nie wykazały istotnych różnic w biodostępności między mężczyznami i kobietami; jednak ze względu na różnice w masie ciała uzyskane stężenia w osoczu u mężczyzn są na ogół niższe.

Dystrybucja
Metronidazol jest głównym składnikiem występującym w osoczu, przy czym obecne są również mniejsze ilości metabolitów. Mniej niż 20% krążącego metronidazolu wiąże się z białkami osocza. Metronidazol występuje w płynie mózgowo-rdzeniowym, ślinie i mleku kobiecym w stężeniach podobnych do tych występujących w osoczu. Bakteriobójcze stężenia metronidazolu wykryto również w ropie z ropni wątroby.

Metabolizm/Wydalanie
Główną drogą eliminacji metronidazolu i jego metabolitów jest mocz (60% do 80% dawki), a wydalanie z kałem stanowi 6% do 15% dawki. Metabolity, które pojawiają się w moczu, są głównie wynikiem utleniania łańcucha bocznego [1-(-hydroksyetylo)-2-hydroksymetylo-5-nitroimidazol i 2-metylo-5-nitroimidazole-1-ylo-kwas octowy] i sprzęgania z glukuronidem, przy czym niezmieniony metronidazol stanowi około 20% całości. Zarówno związek macierzysty, jak i metabolit hydroksylowy posiadają in vitro aktywność przeciwdrobnoustrojową.

Zaburzenia czynności nerek
Osłabiona czynność nerek nie zmienia farmakokinetyki pojedynczej dawki metronidazolu.
U pacjentów z chorobą nerek w stadium końcowym (ESRD; CLCR= 8.1±9.1 ml/min) i otrzymujących pojedynczą dożylną infuzję metronidazolu w dawce 500 mg nie zaobserwowano istotnych zmian w farmakokinetyce metronidazolu, ale stwierdzono 2--krotnie wyższe Cmax hydroksymetronidazolu i 5--krotnie wyższe Cmax octanu metronidazolu w porównaniu ze zdrowymi osobami z prawidłową czynnością nerek (CLCR= 126±16 ml/min). Zatem ze względu na potencjalne gromadzenie się metabolitów metronidazolu u pacjentów z ESRD zaleca się monitorowanie działań niepożądanych związanych z metronidazolem.

Wpływ dializy
Po pojedynczej dożylnej infuzji lub doustnej dawce 500 mg metronidazolu, klirens metronidazolu badano u pacjentów z ESRD poddawanych hemodializie lub ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD). Sesja hemodializy trwająca od 4 do 8 godzin usuwała od 40% do 65% podanej dawki metronidazolu, w zależności od rodzaju użytej membrany dializatora i czasu trwania sesji dializacyjnej. Jeśli podania metronidazolu nie można oddzielić od sesji dializacyjnej, należy rozważyć uzupełnienie dawki metronidazolu po hemodializie (patrz DAWKOWANIE I SPOSÓB PODAWANIA). Sesja dializy otrzewnowej trwająca 7,5 godziny usuwała około 10% podanej dawki metronidazolu. Nie ma potrzeby dostosowywania dawki metronidazolu u pacjentów z ESRD poddawanych CAPD.

Niewydolność wątroby
Po pojedynczej dożylnej infuzji 500 mg metronidazolu, średnia wartość AUC24 metronidazolu była wyższa o 114% u pacjentów z ciężką (Child-Pugh C) niewydolnością wątroby oraz o 54% i 53% u pacjentów z łagodną (Child-Pugh A) i umiarkowaną (Child-Pugh B) niewydolnością wątroby, odpowiednio, w porównaniu ze zdrowymi osobami kontrolnymi. Nie było istotnych zmian w wartości AUC24 hydroksylowego metronidazolu u tych pacjentów z niewydolnością wątroby. Zaleca się zmniejszenie dawki metronidazolu o 50% u pacjentów z ciężką (Child-Pugh C) niewydolnością wątroby. Nie jest konieczna modyfikacja dawkowania u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby. Pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby należy monitorować pod kątem działań niepożądanych związanych z metronidazolem.

Pacjenci geriatryczni
Following a single 500 mg oral or IV dose of metronidazole, subjects >U osób w wieku 70 lat bez wyraźnej dysfunkcji nerek lub wątroby średnia wartość AUC hydroksymetronidazolu (aktywnego metabolitu) była o 40–80% wyższa, bez wyraźnego wzrostu średniej wartości AUC metronidazolu (związku macierzystego) w porównaniu z młodymi zdrowymi osobami kontrolnymi<40 years old. In geriatric patients, monitoring for metronidazole associated adverse events is recommended.